آستان جانان
مناجات

سپاس خدايي را سزاست که غير از او را نمي خوانم و اگر بخوانم هم پاسخي نمي شنوم !
سپاس خدايي را سزاست که به غير او دل نمي بندم و اگر هم ببندم ، دلم را مي شکند و پشتم را خالي مي کند !
سپاس خدايي را سزاست که به او تکيه مي کنم و او گرامي ام مي دارد و دست نوازش بر سرم مي کشد ! و به مردم تکيه نمي کنم که اگر کنم ، خوارم مي کنند و تنهايم مي گذارند !
سپاس خدايي را سزاست که از من بي نياز است اما با من دوستي مي کند و به من محبت مي ورزد !
سپاس خدايي را سزاست که با من بردباري مي کند ، انگار که من هيچ گناهي نکرده ام به گونه اي در من مي نگرد انگار که هيچ خطايي ار من سر نزده است ، با من طوري رفتار مي کند انگار که هيچ لغزشي نداشته ام .
اين خدا ؛ اين خداي من ، به راستي ستايش برانگيز است . به حقيقت دوست داشتني است و به واقع سجده کردني !
راستي که محبوبي به خوبي او نيست و او معشوق ترين من است ....

به ياد من باش در اوج تنهاييت با معبود !

 

...

پيام هاي ديگران()     link     ۱۳۸۳/۸/۱ - پری ناز