آستان جانان
عطر گل ياس

شب، شب تجريد است. خانه، خانه خلوت است. و عشق ماهي كه در نصف النهار ابديت آواز مي خواند.
امشب از آن شبهاي قدر قشنگ است. آسمان واليل، زيبا و طوفانيست. فوج فوج فرشتگان از رنگين كمان ها آويزان شده اند. جهان مثل ماده آهويي، انسان را شير مي دهد و عبوديت مثل
نسيمي در بوته هاي خضوع مي وزد.
مجلس بزم اولياست! دلها بشكن مي زنند. شوق ها از گريه ها سرازير مي شوند و گونه ها گل مي كنند...
تسبيح، رودخانه سبزيست پر از مرغان زمزمه. مرغان بلند پروازي كه از آشيانه ملكه طاووس ها برمي گردند. با شال هاي زرين و سيمين. با خُم هاي جوشيده مستي.
هر كسي يك جور با خداي خودش عشق مي كند. عشقي ترين بندگان در عاشقانه ترين حالات خود تلو تلو مي خوردند.
آدم دلش مي خواهد خودش را قربان دست و پاي دلبر كند و گاهي به سر مومنين مي زند شيشه شراب را بشكنند و به خلوت الهي بشتابند.
همه چيز سبز است. حتي شقايق ها نيز. هر لحظه رنگ تازه اي از گلشن پيراهنش مي رويد. كثرت تجلي و وفور ديدار است.
در كوهپايه هاي الوهي زير جنگلي از شجره طوبا آبشاري از جلال جاريست. درست بر لب اين شقايق، خانه گِليني ساخته اند از سفال روح كه در آن محبوبه الهي نشسته است...
چلچراغي از چشم مشتاقان بر تالار سرمه افروخته اند. كليدهاي مفاتيح الجنان باز مي شود و روضه رضوان بهشت به گوش مي رسد.
اين باغ، ملكوت است. يعني گاهواره فرشتگاني كه بابا آب دادِ نيايش را از فاطمه (س) فرا مي گيرند. فاطمه، پرورش دادن گلها را تدريس مي كند. فاطمه، نوازش نوزادان را به مادران تعليم
مي دهد. فاطمه، زيبايي را عفت دوزي مي كند. فاطمه، عصمت بافي را به دوشيزگان تجلي ياد مي دهد.
هيچكس زيباتر از فاطمه خدا را آواز نمي كند. هيچكس زيباتر از فاطمه گلدوزي ملكوت بلد نيست. هيچكس متضرعانه تر از فاطمه دوست را صدا نمي كند. و فاطمه قنوتي است كه خداوند
در آن خود را درود مي گويد...
رودخانه گلها جاري مي شوند و بلبل ها به آبتني عطرها مي روند. ملكوت زيباترين باغ عالم است. اينجا ستارگان گردنبند فاطمه اند. و ماه، پيشاني محبوبه جهان است.
فاطمه، نيمه ازلي انسان كامل است. و فاطمه، آيينه بزم معراج است. و فاطمه، لعلي خلق عظيم ترين مهرباني هاست. اگر فاطمه نباشد سيادت سبزه ها از دست مي رود. اگر فاطمه
نباشد شيرازه ظهور گسيخته مي شود و نسل خداوند منقطع مي ماند. و فاطمه آل الله است. و خلق عيال الله اند كه از بركت فاطمه روزي مي خورند. و آب كه مايه حيات است مهريه محبت اوست. هو الزمزم و هو الكوثر. هو الطور و هو الحرا.
...و فاطمه، باطنه ي عالم است!!!


ياس بوي مهرباني مي دهد
عطر دوران جوانی مي دهد
ياس ما را رو به پاكي مي برد
رو به عشقي اشتراكي مي برد
ياس يك شب را گل ايوان ماست
ياس تنها يك سحر مهمان ماست
بعد روي صبح، پرپر مي شود
راهي شبهاي ديگر مي شود
ياس مثل عطر پاك نيتست
ياس استنشاق معصوميتست
ياس را آيينه ها رو كرده اند
ياس را پيغمبران بو كرده اند
ياس بوي حوض كوثر مي دهد
عطر اخلاق پيمبر مي دهد
حضرت زهرا دلش از ياس بود
دانه هاي اشكش از الماس بود...

با اقتباس از كتاب: عطر گل ياس، نوشته احمد عزيزي

...

پيام هاي ديگران()     link     ۱۳۸٤/٥/٢ - پری ناز